Dünyada bazı insanlar vardır unutulmazlar, ölmezler. Bu insanların yapıtları her zaman onları yaşatırlar. Şimdi bunlardan birisini size anlatacağım. Dikkat edin bütün bu anlattıklarımı tek bir kişi yaptı.
Almanca, İngilizce, Fransızca, Arapça ve Farsçayı biliyordu. 23 yaşında tıp fakültesini bitirdi. 39 yaşında profesör, 48 yaşında rektör oldu. Türkiye’deki ilk çocuk hastanesini kurdu. 52 yaşında ise yeni bir üniversite kurdu. Yurtdışında yaşayan Türk öğretim üyelerini kurduğu üniversiteye getirdi. Gerekli olan parayı kendi cebinden ödeyerek bu üniversitede Türkiye’deki ilk organ naklinin yapılmasını sağladı. Kurduğu üniversitedeki şehirle bile sınırlı kalmadı. Başka illere kampüsler açarak o illerde de yeni üniversitelerin kurulmasını sağladı. Hatta yabancı ülkelerde bile yeni tıp fakültelerinin kurulmasına öncülük etti. Türkiye’deki ilk özel üniversiteyi de o kurdu.
Ulusal ve uluslar arası birçok dernek ve vakıfta yönetici pozisyonlarında çalıştı. Dünya Sağlık Örgütü’nün kuruluşunda bile görev alıp anayasasını imzaladı. Birçok ülkeden, birçok uluslar arası kuruluştan ödüller aldı. Aslında aldığı ödüller o kadar çok ki herhalde hepsini yazmaya çalışırsam bu yazıyı bitiremem. Sadece şunu söyleyeyim 15 yıl önce kendisine Türkiye Cumhuriyeti tarafından “Devlet Üstün Hizmet Ödülü” verildi.
Kendisine o kadar çok saygı duyuluyordu ki anayasa yapılırken bile önerileri alındı. Önerileri şu anda yürürlülükte olan anayasanın maddeleri haline geldi. Başbakanlık bile teklif edildi. Kabul etmedi. “Benim işim eğitim ve sağlık” dedi.
Kendisiyle hiç konuşmadım. Hiç onunla sohbet etme imkânım da olmadı. Sadece birkaç kez onu gördüm o kadar, ama benim hayatımı o kadar çok etkiledi ki! Onun kurduğu üniversitedeki yine onun kurduğu tıp fakültesinde okudum. Onun öğrencileri benim hocalarım oldu. Hala da onun kurduğu tıp fakültesinde çalışıyorum.
İhsan Doğramacı dün yani “mevlit kandil”inde vefat etti. Onun eserleri ise daima var olmaya devam edecektir. Asla unutulmayacak, asla ölmeyecektir.
Rahat uyu Hocabey,
Mehmet,
http://www.bilkent.edu.tr/hocabey/hayat.html